Sunday, October 27, 2013

The First Salary + Modeling (again)

Long time no post!!!
စာမေရးတာၾကာေတာ့ ဘယ္နားကစရမွန္းေတာင္ မသိေတာ့ဘူး။ အားလုံးသိၿပီးသားမို႔ Excuse ေပးစရာမလိုေတာ့ပါဘူးေနာ့... မေန႔ကပဲ Assignment တစ္ပိုင္းတင္ၿပီးသြားတယ္။ ေန႔တိုင္းလိုလို အိမ္ျပန္ေရာက္ ဘုရားရွိခိုးၿပီးတာနဲ႔ စာအုပ္ေတြၾကားထဲ စာဖတ္၊ Assignment ေရးေနရတာပဲ။ စာအုပ္ေတြက သူမ်ားဆီက ငွားထားတာေတြ။ တခ်ိဳ႕စာအုပ္ေတြဆို ၀ယ္ထားခ်င္တယ္။ Drug Information Handbook ဆိုတဲ့စာအုပ္ကို အႀကိဳက္ဆုံးပဲ။ အထူႀကီးဆိုေတာ့ ၀ယ္ရင္ေစ်းအရမ္းႀကီးမယ္ ထင္တယ္။ ေနာက္ၾကံဳမွ ေစ်းစုံစမ္းၿပီး ရွာ၀ယ္ၾကည့္ရမယ္။



ၿပီးခဲ့တဲ့ ေသာၾကာေန႔(၂၅)ရက္ေန႔က ပထမဆုံးလစာရတယ္(^_^)။ အဲ့ဒါနဲ႔ပဲ သီတင္းကၽြတ္နဲ႔လည္း တိုက္ဆိုင္ေနတာနဲ႔ အရမ္းခင္တဲ့အစ္မဆီသြားၿပီး သီတင္းကၽြတ္ကန္ေတာ့လိုက္တယ္။ သူက ကန္ဒီေနမေကာင္းျဖစ္ေနတယ္ဆိုတာနဲ႔ အိမ္ထိေရာက္လာၿပီး ေဆးခန္းလိုက္ပို႔ေပးတတ္တဲ့သူေလ။ ဒီစကၤာပူမွာေတာ့ မိသားစုလိုပါပဲ။ မေန႔က အလုပ္ကအျပန္ အစ္မအိမ္သြားၿပီး ကန္ေတာ့ေတာ့ အစ္မက ကန္ဒီ့မ်က္ႏွာျပည့္ၿပီး ၾကည္လာတယ္တဲ့ ဟီးး... ဒါ ၀,ဖို႔လမ္းစလား?! (>.<)။ အစ္မကသာ အဲ့လိုေျပာတာ... ကိုယ့္ကိုကိုယ္ေတာ့ မ်က္တြင္းေတြေတာင္ က်ေနတယ္လို႔ ထင္တာပဲ။



ဒီလ(၃)ရက္ေန႔မွအလုပ္စလုပ္ၿပီး (၂၅)ရက္ေန႔လစာရတာဆိုေတာ့ ဒီလအတြက္ ေတာ္ေတာ္ေလ်ာ့ၿပီးရမယ္ပဲ ထင္ထားတာ။ ဘဏ္ထဲစစ္လိုက္ေတာ့ အျပည့္နီးပါးရတယ္။ ၂၀၀ေလာက္ပဲ ေလ်ာ့တယ္။ ပထမဆုံးလစာဆိုေတာ့ ကန္ဒီ့ေနစရိတ္၊သုံးစရိတ္ပဲခ်န္ထားၿပီး က်န္တာအကုန္ အေမတို႔ဆီ လႊဲလိုက္တယ္။ လိုအပ္တာေတြေတာင္ ေနာက္လမွပဲ၀ယ္ေတာ့မယ္လို႔ စဥ္းစားထားတယ္။ ဦးေလးေတြ၊ အေဒၚေတြအားလုံးကို တစ္ေယာက္ကိုဘယ္ေလာက္ စာအိတ္ေလးနဲ႔ ကန္ေတာ့ေပးပါလို႔ အေမ့ကိုေျပာထားတယ္။

ကန္ဒီ့မွာဦးေလးေတြ၊အေဒၚေတြအမ်ားႀကီးရွိတယ္။အေဖနဲ႔အေမတို႔ႏွစ္ေယာက္လုံးမွာ ေမာင္ႏွမေတြမ်ားတာကိုး။ ျပည့္စုံတဲ့လူေတြရွိသလို မျပည့္စုံတဲ့လူေတြလည္း ရွိတာေပါ့။ အေမ့ဘက္ကအေဒၚေတြဆို ကန္ဒီငယ္ငယ္ေလးထဲက အေပါ့၊အေလး(ကန္ေတာ့:P)သြားတာကအစ လိုက္လုပ္ေပးၿပီး ထိန္းလာတဲ့သူေတြ။ ကန္ဒီဘာႀကိဳက္တတ္လဲ... မနက္ဆို ေကာ္ဖီနဲ႔ အီၾကာေကြး(သို႔)စမူဆာ စားတတ္တာ... ကန္ဒီအာလူးကတ္တလိတ္ႀကိဳက္တာ... ၾကက္ဥဆူးပုတ္ရြက္ေၾကာ္ ႀကိဳက္တာ... ၾကာဇံခ်က္စားရင္ ႂကြက္နားရြက္မိႈမစားတာ... ၾကက္သားစားရင္အေရခြံမစားတာ အကုန္သိတဲ့သူေတြ။ အေဖ့ဘက္က ဦးေလးေတြကေတာ့ ဘာသာေရးကို သက္၀င္ယုံၾကည္လာေအာင္ အျမဲလမ္းညႊန္ဆုံးမတတ္တဲ့သူေတြေပါ့။ သူတို႔တစ္ခါေျပာျပဖူးတဲ့ "မိရိုးဖလာဗုဒၶဘာသာ" ဆိုတဲ့ အသုံးအႏႈန္းေလးက ကန္ဒီ့အတြက္ အေတြးအမ်ားႀကီး ၀င္ေစခဲ့တယ္။ ခုခ်ိန္မွာေတာ့ ကန္ဒီဟာ သူမ်ားေတြေလာက္ ဘုရားတရားမလုပ္ႏိုင္ေသးေပမယ့္ မိဘကိုးကြယ္လို႔လိုက္ကိုးကြယ္တဲ့ မိရိုးဖလာဗုဒၶဘာသာ၀င္တစ္ေယာက္ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ မိမိကိုယ္တိုင္စိတ္ထဲက ေလးေလးနက္နက္ယုံၾကည္သက္၀င္လို႔ ကိုးကြယ္တဲ့ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တစ္ေယာက္ျဖစ္ေနၿပီ။

သူတို႔ကို ကန္ဒီကန္ေတာ့တဲ့ပမာဏက တစ္ေယာက္စီခြဲလိုက္တဲ့အခါ ဘယ္ေလာက္မွမရွိေတာ့ စိတ္ေတာ့သိပ္မေကာင္းဘူး။ အဓိကကန္ဒီ့ေစတနာနဲ႔ သိတတ္မႈကို နားလည္ဖို႔ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။ ေၾသာ္... ေနာက္တစ္ခုရွိေသးတယ္။ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ပဲ အေဖ့ဇာတိေမြးရပ္ေျမ ေရႊကူၿမိဳ႔မွာ ဘုန္ႀကီးေက်ာင္းေဆာက္မယ္ဆိုၿပီး ဦးေလးေတြေရာ၊ အေဖတို႔ေရာ အလွဴေငြေတြ ေကာက္ေနၾကေတာ့ ကန္ဒီလည္းအခန္းတစ္ခန္းလွဴျဖစ္သြားတယ္။ အေမကေတာ့ ကန္ဒီ့ကို ကုသိုလ္ထူးတယ္တဲ့... တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ အေဖ့ၿမိဳ႕က ေက်ာင္းအလွဴမွာ ပါ၀င္ခြင့္ရလို႔တဲ့ ^_^

ဟီးး... လခရတာနဲ႔ ေပ်ာ္ၿပီးေရးမိသြားတာ စာနည္းနည္းရွည္သြားတယ္။ တျခားအေၾကာင္းေျပာရရင္ အသိတစ္ေယာက္က အကူအညီေတာင္းျပန္လို႔ ေမာ္ဒယ္သြားလုပ္ေပးေသးတယ္။ အဂါၤေန႔ Public Holiday ပိတ္တဲ့အပတ္ကေလ။ နည္းနည္းေတာ့ၾကာၿပီ ထင္တယ္။ ပိတ္ရက္ေလးနားခ်င္ေပမယ့္ ေျပာထားၿပီးသားျဖစ္ေနေတာ့ မျငင္းခ်င္ျပန္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေတာ္ပါေသးတယ္။ အဲ့ေန႔က အခ်ိန္ေတာ့အဲ့ေလာက္မကုန္လိုက္ဘူး။ မိတ္ကပ္ကလည္း ကိုယ့္ဟာကိုယ္ပဲလုပ္တာဆိုေတာ့ အလြန္ဆုံးၾကာ နာရီ၀က္ပဲ။ ဓာတ္ပုံဆရာက ႏွစ္ေယာက္... သူတို႔ကိုလည္း အဲ့ေလာက္မေစာင့္လိုက္ရဘူး။ အဲ့လိုအခ်ိန္တိက်တာမ်ိဳးပဲ ႀကိဳက္တယ္။ ရိုက္တာလဲ ေနရာအေျပာင္းအေရြ႔နဲ႔ အားလုံးေပါင္းမွ (၂)နာရီခြဲ (၃)နာရီေလာက္ပဲ ၾကာတယ္။ Theme ကေတာ့ Travel Style...





Facebookေတာင္ သိပ္မၾကည့္မိေတာ့ ဘာေတြျဖစ္ေနလဲ တကယ္မသိဘူး။ စိတ္ထဲလည္း ဘာအေတြးမွမ၀င္ဘူး ျဖစ္ေနတယ္ ဟဟ(xD)။ အဲ... ဒါေပမယ့္မေန႔က ပိုက္ဆံသြားလႊဲေတာ့ ရထားေပၚမွာ ျမန္မာေကာင္ေလးႏွစ္ေယာက္ (ကန္ဒီ့ထက္ေတာ့ အသက္ႀကီးေလာက္ပါတယ္) တိုးတိုးတိုးတိုးနဲ႔ ဖုန္းကိုၾကည့္ၿပီး သေဘာေတြက်ေနတာေတြ႔တယ္။ ကန္ဒီသိသေလာက္ေတာ့ သူတို႔ျဖစ္ေနတာ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ကိုအီၿပီး ဟိုကReplyတာကို ႏွစ္ေယာက္သားဖတ္ၿပီး သေဘာေတြက် ေပါက္ေပါက္ေဖာက္ေနၾကတာ။ အဲ့လိုမ်ိဳးေတြ ကန္ဒီအရမ္းအျမင္ကတ္တယ္ သိလား... အဲ့ေကာင္မေလးေနရာမွာ ကိုယ္ခ်င္းစာမၾကည့္မိၾကဘူးလား မသိဘူး။ ဟိုကေတာ့ တကယ္ထင္ေကာင္းထင္ေနမွာေပါ့... ဒီဘက္မွာေတာ့ ႏွစ္ေယာက္သားရီေနလိုက္ၾကတာ >.<
 


Behind the Scenes...

ကန္ဒီတစ္ခုေျပာျပမယ္ေနာ္။ စိတ္ထဲၾကည္ေနခ်င္ရင္ေလ... အေကာင္းျမင္တတ္တဲ့လူေတြၾကားထဲေန။ အတင္းေျပာတတ္တဲ့လူေတြ... မေကာင္းဘဲေျပာၿပီး အေကာင္းမျမင္တတ္တဲ့လူေတြနဲ႔ ေ၀းေ၀းေန... ဒါဆိုကိုယ္တိုင္ ၾကည္ၾကည္လင္လင္ျဖစ္လာလိမ့္မယ္ ^_^

Good Luck
Have a nice weekend^^

Thursday, October 17, 2013

**What will Matter**

Ready or not, some day it will all come to an end.
There will be no more sunrises, no minutes, hours or days.
All the things you collected, whether treasured or forgotten, will pass to someone else.
Your wealth, fame and temporal power will shrivel to irrelevance.
It will not matter what you owned or what you were owed.
Your grudges, resentments, frustrations and jealousies will finally disappear.
So too, your hopes, ambitions, plans and to-do lists will expire.
The wins and losses that once seemed so important will fade away.
It won't matter where you came from or what side of the tracks you lived on at the end.
It won't matter whether you were beautiful or brilliant.
Even your gender and skin color will be irrelevant.

So what will matter? How will the value of your days be measured?

What will matter is not what you bought, but what you built; not what you got, but what you gave.
What will matter is not your success, but your significance.
What will matter is not what you learned, but what you taught.
What will matter is every act of integrity, compassion, courage or sacrifice that enriched, empowered or encouraged others to emulate your example.

What will matter is not your competence, but your character.
What will matter is not how many people you knew, but how many will feel a lasting loss when you're gone.
What will matter is not your memories, but the memories that live in those who loved you.
What will matter is how long you will be remembered, by whom and for what.

Living a life that matters doesn't happen by accident.
It's not a matter of circumstance but of choice.
Choose to live a life that matters.


(by Michael Josephson)

Sunday, October 13, 2013

TGIS

ဖူးးးး.... (သက္ျပင္းခ်သံ)

ပင္ပန္းတယ္။ အရမ္းအရမ္း ပင္ပန္းတယ္။ အိမ္ျပန္ေရာက္တာနဲ႔ ခဏနားၿပီး ေရခ်ိဳး၊ ဘုရားရွိခိုး၊ ေနာက္ေန႔အတြက္ အက်ီမီးပူတိုက္... အဲ့ဒါေတြအားလုံးၿပီးလို႔ နာရီၾကည့္လိုက္ရင္ (၉)နာရီထိုးေနၿပီ။ ဟမ္းစတားအိမ္ေလးေတြ သန္႔ရွင္းေရးလုပ္ေပးတဲ့ေန႔မ်ိဳးဆို (၉)နာရီခြဲေက်ာ္ေနၿပီ။ (၁၁)နာရီခြဲေက်ာ္ေလာက္ဆို အိပ္ခ်င္ခ်င္ မအိပ္ခ်င္ခ်င္အိပ္ရတယ္။ မအိပ္ရင္ ေနာက္ေန႔မနက္(၆)နာရီခြဲ ထႏိုင္မွာ မဟုတ္ဘူးေလ။ အဲ့ဒါက ဒီရက္ပိုင္းလုံးလည္လိုက္ေနတဲ့ ကိစၥ... ခုထိဘာမွ Manage မလုပ္ႏိုင္ေသးဘူး >.<




ဟင္းမခ်က္တာေတာ္ေတာ္ၾကာၿပီ။ ေန႔လည္စာေရာ၊ ညစာေရာ အျပင္မွာခ်ည္းစားျဖစ္ေနတယ္။ အရင္ကထက္လည္း အမ်ားႀကီးပိုစားတယ္(O_O")။ မၾကာခင္ ၀လာေတာ့မွာ ျမင္ေယာင္ေသးတယ္(>.<)။ ၿပီးခဲ့တဲ့တနဂၤေႏြေန႔က ဘာစားစားအန္ေနတာနဲ႔ ေနာက္ဆုံးေဆးခန္းသြားျပရတယ္။ တနဂၤေႏြေန႔ဆိုေတာ့ ေဆးခန္းေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ပိတ္တယ္ေလ။ အဲ့ဒါနဲ႔ (၂၄)နာရီဖြင့္တဲ့ေဆးခန္းကို သြားျပလိုက္တာ ဘယ္ေလာက္ကုန္သြားတယ္မွတ္လဲ?!?!?!?! SGD 84!!! (>.<)။ ႏွေျမာေပမယ့္လည္း သက္သာသြားတယ္ဆိုေတာ့ ေတာ္ပါေသးတယ္ေလ (မတင္မက် ကိုယ့္ကိုကိုယ္ေျဖသိမ့္ေသာ ေလသံျဖင့္ ေျပာသည္)။ ဆရာ၀န္က ဆန္ျပဳတ္လိုဟာမ်ိဳးစားဆိုေတာ့ အဲ့ႏွစ္ရက္က ဆန္ျပဳတ္ပဲစားရတယ္။ ဆန္ျပဳတ္ထဲမွာ အီၾကာေကြးထည့္စားရတာ ႀကိဳက္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီကအီၾကာေကြးကို မႀကိဳက္ဘူး... ေထာပတ္လိုလို အနံ႔ႀကီးပါလို႔။ ျမန္မာျပည္က အီၾကာေကြးပဲ ႀကိဳက္တယ္ ^_^


မေန႔ကစေနဆိုေတာ့ ေန႔လည္(၁)နာရီၿပီးတာနဲ႔ Shopping သြားတယ္။ မသြားလို႔လည္း မရဘူး။ အလုပ္သြားဖို႔ ၀တ္စရာ ဘာမွမရွိဘူး။ ကန္ဒီက ပုံမွန္ဆို Formal မွ မ၀တ္တတ္တာ။ ေက်ာင္းမွာ Presentation လုပ္တုန္းက ၀တ္တဲ့ Formal အက်ီႏွစ္ထည္ေလာက္ပဲရွိတယ္။ ရုံးအလုပ္ေတြလို ကြန္ပ်ဴတာေရွ႕ထိုင္ၿပီး လုပ္ေနရတာမ်ိဳးမဟုတ္ဘဲ အျမဲလမ္းေလွ်ာက္ေနရေတာ့ ဖိနပ္ေကာင္းေကာင္းတစ္ရံကလည္း အရမ္းအရမ္းလိုတယ္။ အလုပ္စသြားတဲ့ ႏွစ္ရက္ကဆို ေျခေထာက္ေတြနာၿပီးေညာင္းလို႔ ငိုေတာင္ ငိုခ်င္ပါတယ္ဆို... တစ္ခါမွ အဲ့ေလာက္မေညာင္းဖူးဘူး (ကိုယ့္ကိုကိုယ္ေတာင္ သနားတယ္ =.=')။ ခုေတာ့ အဲ့တုန္းကေလာက္ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ နည္းနည္းက်င့္သားရလာၿပီ။ အဲ့ဒီဖိနပ္ေရာ၊ စကပ္ေရာက Robinson က ၀ယ္တာ... ဖိနပ္ Brand က "Andre Comfort"တဲ့။ စီးလို႔ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတယ္... ေစ်းကလည္း ေကာင္းတာကိုး (Mom ေဆာရီး... ဖိနပ္ေကာင္းေကာင္းမ၀ယ္လို႔ မျဖစ္လို႔ေနာ္ :D)။ ကန္ဒီ့ေျခေထာက္က ဖိနပ္အရမ္းေရြးတယ္။ အထူးသျဖင့္ အဲ့လိုထိပ္ပိတ္ဖိနပ္ေတြဆို ေျခေထာက္နာလို႔ ေတာ္ရုံ၀တ္လို႔မရဘူး။ ဖိနပ္အလယ္အတြင္းပိုင္းမွာ ဖုအခုံးေလးပါတဲ့ဖိနပ္မ်ိဳး စီးၾကည့္... ေျခဖ၀ါးခြက္တဲ့လူမ်ိဳးေတြအတြက္ဆို အဲ့လိုဖိနပ္မ်ိဳးေတြက ေနလို႔အရမ္းေကာင္းတယ္။


စကပ္ကေတာ့ Robinson က ဆိုေပမယ့္ ေစ်းအရမ္းမႀကီးလို႔ ၀ယ္လာတာ... SGD 29 ပဲ။ အဲ့က အ၀တ္အထည္ေတြက အနည္းဆုံး SGD50-100 ၾကားရွိတယ္ေလ။ တစ္ခါမွ မ၀ယ္ဖူးဘူး။ ဟီးး... ဆံပင္ကလည္း ရႈပ္ပြေနတာပဲ။ အဲ့ဒါၿပီးရင္ ဆံပင္သြားညွပ္မွာမို႔လို စည္းထားတဲ့ဆံပင္ကို ျဖည္လိုက္တာ... ဆံပင္ညွပ္ဆိုင္ေတြက သိတဲ့အတိုင္းပဲ။ လူကိုနည္းနည္းေလးေတာ့ ကသိကေအာက္ျဖစ္ေအာင္ ေျပာလိုက္ရမွ။ ဆံပင္က်ိဳးေနရင္ "ေခါင္းအျမဲစည္းထားတာလား... အဲ့ဒါေၾကာင့္ အဲ့လိုျဖစ္တာ..." ဆံပင္မြဲေျခာက္ေျခာက္ျဖစ္ေနရင္ "ဆီမလိမ္းဘူးလား... ညီမတို႔ဆီမွာ ဒါရွိတယ္... အရမ္းေကာင္းတယ္" ဆံပင္ကပ္ေနရင္ "ေခါင္းမေလွ်ာ္လို႔ ဆီထြက္ေနတာ... ေခါင္းေလွ်ာ္မလား" ဘာညာ ဘာညာ... သူတို႔ေျပာမွပဲ ကိုယ့္ဆံပင္ကိုယ္ သိမ္ငယ္ရတယ္ အျမဲ Gerrrr >.<



ဒီေန႔ေတာ့ အိမ္မွာရွိေနတာေလးေတြနဲ႔ ဟင္းခ်က္ျဖစ္တယ္။ ခုမွမခ်က္ရင္လည္း ေကာင္းေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး။ ၀ယ္ထားတာ ၾကာာာလွၿပီ။ ဒီတေခါက္ ၾကက္သားနဲ႔အာလူးဟင္းကေတာ့ ဆီျပန္တယ္။ အာလူးအမ်ိဳးအစား ေျပာင္း၀ယ္ဖို႔ေျပာျပသြားတဲ့ အစ္မကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ေနာက္အပတ္ကစၿပီး Assignment ေတြလုပ္ၿပီး တင္ရေတာ့မယ္။ သုံးလေလာက္ ဆက္တိုက္လုပ္ရမယ္ထင္တယ္။ အဲ့ဒါေတြအားလုံးၿပီးမွ ကန္ဒီ Dispense လုပ္လို႔ရမွာ။ Dispense လုပ္တယ္ဆိုတာ လူနာကို ေဆးေပးၿပီး Counselling လုပ္တာကို ေျပာတာ။ ေဆးကပ္ေဖာက္တုိင္း အထဲက Leaflet ေလးေတြ အိတ္ထဲထည့္ထည့္လာတယ္။ Assignment လုပ္ရင္အဲ့ဒါေလးေတြက အသုံး၀င္မွာေလ ^_^


အိမ္ျပန္ေရာက္တာနဲ႔ ပင္ပန္းၿပီးအိပ္ခ်င္ေနၿပီကို Assignment ဘယ္အခ်ိန္သြားလုပ္ရမလဲေတာင္ စဥ္းစားလို႔မရဘူး။ "Medication Safety Manual"ဆိုတဲ့ စာအုပ္ကိုလည္း ဖတ္ခိုင္းထားေသးတယ္။ အဲ့ဒါခဏေန ဖတ္ရမယ္။ Humm... ကန္ဒီ့ကို ညည္းလိုက္တာလို႔ ေတြးေနမွာပဲ။ ျဗဲ(ငိုသံ)... ကန္ဒီက တစ္ခါမွမွ အလုပ္မလုပ္ဖူးတာ။ ေနာက္ပိုင္းဆိုရင္ေတာ့ မညည္းေတာ့ပါဘူးေနာ္ (ျဖစ္ႏိုင္ရင္ :P)


Okie... ကန္ဒီ့အရႈပ္ေတာ္ပုံေတြ ခဏထား။ တျခားအေၾကာင္းေျပာရေအာင္။ Facebook မၾကည့္ျဖစ္တာ ၾကာၿပီ။ ဟိုေန႔ကတခ်က္ၾကည့္မိေတာ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္တင္ထားတဲ့ အဲ့ဒီပိုစ့္ေလးေတြ႔တယ္။ အရမ္းႀကိဳက္တယ္။ လူတိုင္းမွာ ဆိုးကြက္ေလးေတြနဲ႔ ေကာင္းကြက္ေလးေတြ ဒြန္တြဲေနတတ္ၾကစျမဲပဲေလ။ ဆိုးကြက္ရွိခဲ့ရင္ေတာင္ သူ႔ေကာင္းတဲ့အခ်က္ေလးေတြနဲ႔ Cancel လုပ္ေပးႏိုင္ရမယ္။ တပါးသူရဲ႕ေကာင္းကြက္ေလးေတြကို ျမင္တတ္၊ အတုယူတတ္ရမယ္။ လူအမ်ားစုက သူမ်ားတကာကို အျပစ္တင္ေျပာဆိုဖို႔ လြယ္သေလာက္ ခ်ီးမြမ္းဖို႔က် ခက္တတ္ၾကတယ္ေနာ္...

Have a Nice Weekend!!

Sunday, October 6, 2013

Oh My Little Sunshine...

Helloooooo...

စာမေရးတာ တစ္ပတ္ေတာင္ ရွိသြားၿပီ။ ၿပီးခဲ့တဲ့စက္တင္ဘာလထဲမွာ ကိစၥေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားျဖစ္သြားတယ္။ ဒီလကစၿပီး ကန္ဒီအလုပ္စလုပ္ေနၿပီေလ။ အဲ့ဒါနဲ႔ပဲ ရႈပ္ယွက္ေတြခတ္ေနတာ ဆိုပါေတာ့...

စကၤာပူတစ္ခုလုံးမွာ Government Polyclinic (၁၈)ခု ရွိတယ္။ အဲ့ထဲက Polyclinic တစ္ခုရဲ႕ Pharmacy မွာေပါ့။ Position ကလည္း ကန္ဒီလိုခ်င္တဲ့ ကန္ဒီ့ဘြဲ႔နဲ႔ကိုက္တဲ့ Pharmacy Technician position ပဲ။ စက္တင္ဘာလအစေလာက္က အင္တာဗ်ဴးရေတာ့ အလုပ္ရမယ္လို႔ သိပ္မမွန္းထားဘူး။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ တျခား Branch က အဲ့ဒီ Position နဲ႔ အင္တာဗ်ဴးမ်ိဳးကို ကန္ဒီတစ္ခါသြားဖူးတယ္။ အင္တာဗ်ဴးမစခင္ မိနစ္(၃၀) စာေမးပြဲေျဖရတယ္။ အဲ့ကေမးခြန္းေတြက အရမ္းအရမ္းခက္တယ္။ ေမးခြန္းေတြက Practical ပိုင္းေတြ ပိုမ်ားတယ္။ ဆိုလိုတာက ဥပမာ- Scabies အတြက္ ဘာေဆးကိုသုံးရမလဲဆိုတာထက္ ဒီေဆးကို ဘယ္ႏွစ္ႀကိမ္လိမ္းရမလဲ၊ ဘယ္ႏွစ္နာရီထားၿပီး ေရေဆးရမလဲ ဆိုတာမ်ိဳးေတြ။ အဲ့တစ္ေခါက္တုန္းက စာေမးပြဲမေျဖႏိုင္ဘူး။ ဒီတစ္ေခါက္ ဒီ Position နဲ႔ပဲ တျခား Branch တစ္ခုမွာ အင္တာဗ်ဴးထပ္ရေတာ့ အလုပ္ရမယ္လို႔ တကယ္မမွန္းထားဘူး။ အဲ့လိုမမွန္းထားေပမယ့္ မသြားခင္ေတာ့ ႀကိဳျပင္ဆင္သြားပါတယ္။ အေမကေျပာဖူးတယ္။ ၿပိဳင္ပြဲတစ္ခုမွာ ႏိုင္တာရႈံးတာ အဓိကမဟုတ္ဘူး၊ ကိုယ့္ဘက္ကအေကာင္းဆုံးျပင္ဆင္ၿပီး ယွဥ္ၿပိဳင္ျခင္းသည္သာ အဓိကတဲ့။ 


Practical ပိုင္းေတြ ေမးတာဆိုေတာ့ သင္ရိုးထဲကစာေတြေလာက္ ၾကည့္လို႔မရဘူး။ အဲ့ဒါနဲ႔ အင္တာနက္ေပၚမွာ ဟိုဟာဒီရွာလုပ္ၿပီး စာေတြဖတ္ရတယ္။ အဲ့လိုနဲ႔ မိနစ္(၃၀)စာေမးပြဲက ေအာင္တယ္ဆိုရုံေလး ကပ္ေအာင္သြားတယ္(:P)။ အင္တာဗ်ဴးမွာေတာ့ ဆီးခ်ိဳ၊ေသြးခ်ိဳအတြက္ သုံးႏိုင္တဲ့ေဆးေတြ၊ ေသြးတိုးေရာဂါအတြက္ သုံးႏိုင္တဲ့ေဆးေတြကို ေျပာခိုင္းတယ္။ ေနာက္ ဒီေဆးေပးၿပီးရင္ လူနာကို Side effect နဲ႔ပက္သက္ၿပီး ဘယ္လိုေျပာျပမလဲဆိုတာေတြေပါ့။ စကၤာပူမွာ တရုတ္စကားမတတ္တာ မေကာင္းဘူးေနာ္။ ကန္ဒီ့ကိုေမးေတာ့ မတတ္ဘူးေျဖရတာ မ်က္ႏွာငယ္တာ(-.-')။ သူက ဒီမွာတရုတ္စကားတတ္မွ ပိုအဆင္ေျပမွာတဲ့ :(

အဲ့ဒါနဲ႔ မရေလာက္ဘူးပဲ ထင္တာေပါ့။ ေနာက္တစ္ပတ္ေလာက္ေနေတာ့ ကန္ဒီမနက္အိပ္ေနတုန္း ဖုန္းလာတယ္။ သူက Salary Package ျပင္ဆင္တာ (၄)ရက္ေလာက္ ၾကာမယ္၊ အဲ့ဒါၿပီးရင္ ဖုန္းျပန္ေခၚမယ္ေျပာၿပီး ဖုန္းခ်သြားတယ္။ ကိုယ္ကအိပ္ခ်င္မူးတူးနဲ႔... သူနဲ႔ဖုန္းေျပာလို႔သာ ၿပီးသြားတယ္၊ ဘာမွန္းေရေရလည္လည္ မသိလိုက္ဘူး။ ဖုန္းခ်သြားၿပီးမွ Salary Package ေတြ ဘာေတြေျပာသြားတာဆိုေတာ့ Offer ရတာလားေပါ့။ ငါၾကားခ်င္ရာေတြ ၾကားလိုက္တာလားဆိုၿပီး ေပ်ာ္ရမလား မေပ်ာ္ရမလားေတာင္ မသိဘူး ဟဟ xD

S pass ေလွ်ာက္တာေရာ ေဆးစစ္တာေရာ အားလုံးအဆင္ေျပတယ္။ အလုပ္ကေတာ့ ခုမွစတာ သုံးရက္ပဲရွိေသးေတာ့ အားလုံးသင္ေနရတုန္း။ ကန္ဒီေနတဲ့ေနရာနဲ႔ မိနစ္(၄၀)ေလာက္ေတာ့ ကားစီးရတယ္။ ျမန္ရင္ နာရီ၀က္ေက်ာ္ေက်ာ္ေပါ့။ မနက္(၈)နာရီခြဲကေန ညေန(၅)နာရီထိ။ စေနက ေန႔တ၀က္ ေန႔လည္(၁)နာရီထိ။ အဲ့လို အဲ့လို အဲ့ဒါေတြနဲ႔ ရႈပ္ၿပီး စာေတာင္မေရးႏုိင္ဘူး >.<

မေန႔က အျပင္မွာ ျမန္မာအစားအစာ စားလိုက္မိတာ ညကအန္ၿပီး ခုထိေနလို႔မေကာင္းေသးဘူး။ ကိုယ္လည္းပူခ်င္ေနတယ္။ ေရးလက္စနဲ႔တင္ ခုသြားထပ္အန္ေသးတယ္။ ေဆးေသာက္လို႔ရေအာင္ ေခါက္ဆြဲျပဳတ္ထားတယ္။ ဒီရက္ပိုင္းေတြေတာ့ စာအေရးက်ဲေနမွာ ေသခ်ာတယ္။ ေရးျဖစ္ရင္လည္း Diary ပိုစ့္ေတြေလာက္ပဲ ေရးျဖစ္လိမ့္မယ္ထင္တယ္။ အားလုံးကို ေနသားတက်ျဖစ္ေအာင္ အရင္လုပ္ရဦးမယ္။ ကန္ဒီ့ကို ေမ့မသြားနဲ႔ဦးေနာ္ ^_^

တာ့တာ...
Have a Nice Weekend :)