Sunday, April 16, 2017

တိုပါးရိုးသၾကၤန္ အမွတ္တရ (2017)

သၾကၤန္ပိုးက မေသးေတာ့ ဒီတစ္လလုံး ပြဲတိုင္းလိုလိုက,နဲ႔ ဒီဘက္မလွည့္ႏိုင္ဘူး။ ခုအားလုံးၿပီးမွ ကိုယ့္ေက်ာင္းမွာ က,ျဖစ္တဲ့ ပိုစ့္ေလး တင္ရမယ္။ အဲ့ေန႔က မနက္အေစာႀကီး (၅)နာရီခြဲေလာက္ထ ကိုယ့္ကိုကိုယ္အလွျပင္၊ ၿပီးတာနဲ႔ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေစာေစာသြား၊ အဖြဲ႔ထဲက ဆံပင္မလုပ္တတ္တဲ့သူတခ်ိဳ႕ကိုပါ ဆံပင္လုပ္ေပးတယ္။ ဒီပုံကို ၾကည့္ဦး... တခါတေလေလး သူမ်ားလွလွေလးျဖစ္ေနတဲ့ ပုံက်မွ အေနာက္က ဟာသလာလုပ္ေနတယ္ ဟဟဟ။ သီခ်င္းဆိုတဲ့ အစ္ကိုႀကီးတစ္ေယာက္ေလ.. လိုက္ေနာက္ေနတာ။ သူ႔အသံအရမ္းေကာင္းတယ္ အထင္ေတာ့ မေသးနဲ႔ xD


အဲ့ဒီ တကယ့္ပြဲေန႔မတိုင္ခင္ ကန္ဒီတို႔ Group Photo ရိုက္ျဖစ္ၾကေသးတယ္။ ပညာဒါနက ဓာတ္ပုံဆရာေတြ ကူညီရိုက္ေပးတာေပါ့ေနာ္။ ဓာတ္ပုံေလးေတြ လွလို႔ မ်ားမ်ားတင္လိုက္ဦးမယ္။ အမွတ္တရျဖစ္တာေပါ့။ အရင္ႏွစ္ကဆို ပြဲၿပီးမွ ကမန္းကတန္း ေခၽြးေတြသံေတြနဲ႔ ရိုက္ရေတာ့ ဓာတ္ပုံေလးေတြထဲမွာ အဆီေလးေတြ ၀င္းလို႔။ ဒီႏွစ္ေတာ့ အဲ့လိုမျဖစ္ေအာင္ဆိုၿပီး တစ္ရက္သီးသန္႔ရိုက္တယ္။ ဓာတ္ပုံရိုက္ေပးတဲ့ အစ္ကိုေတြ အစ္မေတြကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။









တကယ့္ပြဲေန႔ဟာကို ဆက္ရရင္ ပြဲကို(၈)နာရီခြဲစမယ္ဆိုၿပီး မင္းသမီးေတြက မၿပီးတာနဲ႔ (၉)နာရီေလာက္မွ စရတယ္ေလ။ "မဂၤလာရိွေသာသၾကၤန္" နဲ႔ "ျမဴေမွာင္ေ၀ကင္း" သီခ်င္းကို အဲ့ဒီခ်ိတ္ေလးနဲ႔ ကတယ္။




ေနာက္သီခ်င္းႏွစ္ပုဒ္၊ "ေရြညီလာဦး" နဲ႔ "ပက္မွာပဲ"က အက်ီအ၀ါနဲ႔... ေရွးသီခ်င္းေလးေတြ ဆရာမကိုယ္တိုင္ေရြးထားတာ... ကလို႔အရမ္းေကာင္းတယ္။ အရမ္းႀကိဳက္တယ္။



ေနာက္တစ္ပုဒ္က "သၾကၤန္၀ိဥာဥ္"... အဲ့ဒီသီခ်င္းေလးကို ပိုဆန္းေအာင္ဆိုၿပီး အတြဲေလးေတြနဲ႔ ကတာ။ ကန္ဒီက ခုနက ေျပာင္ေခ်ာ္ေခ်ာ္လုပ္ေနတဲ့ အစ္ကိုႀကီးနဲ႔ တြဲရတယ္ေလ xD



ေက်ာင္းပင္တိုင္ယိမ္းဆိုေတာ့ ကန္ဒီတို႔က,တာ (၅)ပုဒ္ေလာက္ေတာ့ ရွိတယ္။ ေတာ္ေသးတယ္... ကန္ဒီတို႔ခ်ည္းက,ေနလို႔ ခဲနဲ႔အထု မခံရတာ ဟဟဟ။ ကန္ဒီကင္မရာနဲ႔ ရိုက္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ သီခ်င္းတခ်ိဳ႕ကို အားလုံးၾကည့္ရေအာင္ Edit လုပ္ေပးထားတယ္။ 


ေပ်ာ္စရာႏွစ္သစ္မွာ စိတ္၏ခ်မ္းသာျခင္း၊ ကိုယ္၏က်န္းမာျခင္းနဲ႔ ျပည့္စုံၾကပါေစရွင္...

Tuesday, March 28, 2017

လုမၺိနီသၾကၤန္

အလုပ္ေတြ ရႈပ္ေနတာေရာ.. သၾကၤန္အတြက္ အကတိုက္ေနရတာေရာနဲ႔ ဘေလာ့ဂ္ဘက္ကို မလွည့္ႏိုင္ဘူး ျဖစ္ေနတယ္။ ဒီႏွစ္အတြက္ စကၤာပူမွာ ပထမဆုံးက်င္းပတဲ့ လုမၺိနီ ေအးရိပ္သာ ျမန္မာသီလရွင္ေက်ာင္း သၾကၤန္ပြဲမွာ သြားက,ျဖစ္တာနဲ႔ တင္စရာ ပိုစ့္တစ္ပုဒ္ရသြားတယ္ ဆိုပါေတာ့...




အခမ္းအနားအစီအစဥ္မွာ (၈)နာရီခြဲစမယ္ေရးထားေပမယ့္ တကယ္တမ္းက်ေတာ့ (၉)နာရီခြဲေလာက္မွ ဖြင့္ျဖစ္ပါတယ္။ ျမဴေမွာင္ေ၀ကင္းသီခ်င္းေလးနဲ႔ ဖြင့္တယ္။ ရိုက္ျဖစ္တဲ့ ဗြီဒီယိုေလးလည္း နည္းနည္းပါးပါး Edit လုပ္ၿပီး တင္ေပးလိုက္တယ္ေနာ္။ မႏွစ္က သၾကၤန္မွာ က,ခဲ့တဲ့ ပန္းေပါင္းေ၀ဆာ သီခ်င္းေလး ျပန္က,တယ္။ ဒီႏွစ္သၾကၤန္မွာ ကမယ့္သီခ်င္းေတြက က်င့္တုန္း... မညီေသးဘူး ဆိုေတာ့ေလ ဟဟ xD




အဲ့ဒါၿပီးေတာ့ တိုပါးရိုးဘုန္းႀကီးေက်ာင္း ျပန္သြား... ကိုယ္ေတြလည္း အကက်င့္ရင္း ကေလးေတြကိုလည္း အကတိုက္ေပးရင္းနဲ႔ပဲ ဒီအပတ္တနဂၤေႏြလည္း ဘယ္လိုကုန္မွန္းမသိ ကုန္သြားျပန္ေရာ...

Saturday, March 4, 2017

Saying Bye

မဂၤလာညခ်မ္းပါရွင္...
တစ္ပတ္လုံး ဖတ္ဖတ္ေမာၿပီး စာေရးမယ္ ေရးမယ္နဲ႔ မေရးႏိုင္ဘူး။ တနလၤာေန႔မွာ အလုပ္အေဟာင္းကို ျပန္သြားရတယ္။ အဂၤါေန႔က်ေတာ့ Training အတြက္ တျခား Branch ကို သြားရတယ္။ ေနာက္ရက္ေတြၾကေတာ့ ပင္ပန္းေနတာနဲ႔ စာမေရးျဖစ္ဘူး။ ဟဟ... တစ္ပတ္ပဲ ရွိေသးတယ္ Complain တက္တာေတြ စ,ၾကားရပါၿပီ။ ေနာက္လည္း ၾကားရဦးမွာေနာ္ မပူနဲ႔ ဟီးဟီး။ အလုပ္႐ႈပ္ ပင္ပန္းေပမယ့္ ကိုယ္ခ်စ္တဲ့ေနရာကို ျပန္သြားရလို႔ေတာ့ ေပ်ာ္ပါတယ္။ ဒီမေျပာင္းခင္ အရင္က လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြနဲ႔ အမွတ္တရဓာတ္ပုံရိုက္ျဖစ္တယ္။ တခ်ိဳ႕သူေတြဆို ကန္ဒီ ဒီအလုပ္စ,၀င္ကတည္းက တူတူ၀င္ခဲ့တဲ့သူေတြ.. သူတို႔နဲ႔ ခြဲရတာ စိတ္မေကာင္းေပမယ့္ ကိုယ္ေရြးခ်ယ္တဲ့လမ္းဆိုေတာ့လည္း...






ၿပီးခဲ့တဲ့အပတ္က အေမတို႔ ျပန္သြားၿပီ။ မျပန္ခင္ စေနေန႔ ညီမေလးအိမ္မွာ အေမလုပ္ေကၽြးတဲ့ ေန႔လည္စာအစုံသုပ္စားတယ္။ ၿပီးေတာ့ ညစာကို Bugis က Idealite ဆိုတဲ့ သက္သတ္လြတ္ဆိုင္မွာ လိုက္ေကၽြးတယ္။ အေဖေရာ အေမေရာ သေဘာက်ၾကတယ္။ အေဖက သက္သတ္လြတ္ဆိုလို႔ မေကာင္းဘူး ထင္တာတဲ့။ စားလို႔ေကာင္းတယ္တဲ့။


အေမ့ အစုံသုပ္...




တနဂၤေႏြ အေမတို႔ကို ေလဆိပ္လိုက္ပို႔ၿပီး ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းတန္းသြားတာ နည္းနည္းေတာင္ ေနာက္က်သြားေသးတယ္။ ဒီအပတ္ သၾကၤန္အတြက္ အကေတြ စ,တိုက္ၿပီ။ မနက္ျဖန္ (၁၂)နာရီအေရာက္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသြားရမယ္။ အကဆရာမက သူ႔ကိုလာကူဖို႔ ေခၚထားတယ္။ တိုပါးရိုးသၾကၤန္က ဧၿပီ(၉)ရက္ေန႔ ထင္တယ္။ နီးေတာ့ နီးေနၿပီ။ မ်က္စိေနာက္ဖို႔ အသင့္ျပင္ထားေနာ္.. သၾကၤန္ပိုးကလည္း မေနႏိုင္ေတာ့ ဒီႏွစ္လည္း က,မွာပဲ ဟဟ..

ဒီေလာက္နဲ႔ အိပ္ၿပီ...

Friday, February 24, 2017

Update & Some Advice

Hello Hi!!
ေပ်ာက္ေနတာၾကာၿပီေနာ္။ ေပ်ာက္ဆို အလုပ္က တက္ခိုင္းထားတဲ့ Clinical သင္တန္းရဲ႕ ပထမႏွစ္ စာေမးပြဲတစ္ခုရွိလို႔ စာလုပ္ေနရတာနဲ႔ စာမေရးျဖစ္တာ။ ၿပီးခဲ့တဲ့ အဂၤါေန႔ကပဲ စာေမးပြဲၿပီးတယ္။ Result လည္း ထြက္ၿပီ... 96.2% နဲ႔ ေအာင္တယ္။ ေပ်ာ္တာ။ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ကန္ဒီ့ကို စာၾကမ္းပိုးထင္ၾကတယ္။ အမွန္က အဲ့လိုမဟုတ္ဘူး။ ငယ္ငယ္ကလည္း အရမ္းေတာ္တဲ့ေက်ာင္းသူထဲမွာ မပါဘူး။ တစ္ခုရွိတာက ကန္ဒီစိတ္၀င္စားတာမ်ိဳးဆို ကန္ဒီစိတ္ပါလက္ပါလုပ္တယ္။ ဥပမာ.. ဒီလို Clinical Pharmacology ပိုင္းဆို ကန္ဒီစိတ္၀င္စားတယ္။ ေက်ာင္းတက္ကတည္းက ကန္ဒီ့အႀကိဳက္ဆုံးဘာသာပဲ။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ကိုယ္လုပ္တဲ့အလုပ္ကလည္း ဒါနဲ႔သက္ဆိုင္တယ္။ အလုပ္မွာတာ၀န္ယူရတာလည္း Clinical ပိုင္း ျဖစ္ေနေတာ့ ပိုကံေကာင္းတာေပါ့ေနာ္။


အလုပ္အေၾကာင္းေျပာရင္းနဲ႔ အားလုံးကို Update လုပ္စရာေလး ရွိေသးတယ္။ ေနာက္ထပ္ အေျပာင္းအလဲတစ္ခုေပါ့ေနာ္။ ေနာက္အပတ္ကစၿပီး ကန္ဒီအရင္လုပ္ခဲ့တဲ့ Polyclinic Branch ကို ျပန္သြားရမယ္။ အခုကန္ဒီလုပ္ေနတဲ့ အသစ္ဖြင့္မယ့္ Branch ကို မသြားျဖစ္ေတာ့ဘူး။ ၾကားထဲမွာ Management ဆိုင္ရာ အေျပာင္းအလဲေတြ ျဖစ္ၿပီး ကန္ဒီ့အရင္ Pharmacy Manager က ကန္ဒီ့ကို ျပန္ေခၚတယ္။ ျပန္ေခၚတယ္ဆိုတာ ေမးတာေပါ့ေနာ္... ကန္ဒီ့ကို ေရြးခ်ယ္ခြင့္ေပးပါတယ္။ "Candy.. Is it ok if I pull you back? We need some senior staff here. I need you to help me with Clinical Training too." လာမယ့္ (၂၀၁၇)ဇူလိုင္မွာ အသစ္ဖြင့္မယ့္ Polyclinic Branch အတြက္ လူေတြခြဲတဲ့ေနရာမွာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက အသစ္ဖြင့္မယ့္ဆီ (ကန္ဒီေလာေလာဆယ္လုပ္ေနတဲ့ေနရာ) သြားခ်င္ၾကတယ္။ အသစ္ဆိုေတာ့ အလုပ္လည္းပါးတယ္။ အလုပ္အရမ္းမရႈပ္ဘူးေပါ့။ ၀န္ထမ္းအသစ္ေတြကို Training ေပးဖို႔လည္း အခ်ိန္သိပ္မရွိတဲ့အခါ ၀န္ထမ္းအသစ္ထက္ ၀န္ထမ္းအေဟာင္းေတြ မ်ားတယ္။ အဲ့လိုျဖစ္ေတာ့ နဂို Branch အေဟာင္းမွာ Senior Staff ေတြ ေတာ္ေတာ္နည္းသြားတယ္။ အဲ့ဒါနဲ႔ ကန္ဒီ့ကို ျပန္ေခၚတယ္ ဆိုပါေတာ့။ ကန္ဒီကလည္း လက္ခံလိုက္တယ္။ ရတယ္... ျပန္လာမယ္ေပါ့။ 

ကန္ဒီ့ဆုံးျဖတ္ခ်က္ကို ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက အံၾသၾကတယ္။ ဘာလို႔လဲေပါ့... ဘာလို႔ဒီေလာက္ သက္သက္သာသာေနရတဲ့ေနရာမွာ မေနဘဲ ျပန္သြားခ်င္တာလဲေပါ့။ သူတို႔ေျပာတာလည္း လက္ခံပါတယ္။ အသစ္မွာေနရင္ သက္သာမယ္။ အေဟာင္းကိုျပန္သြားရင္ အလုပ္အရမ္းရႈပ္မယ္၊ ပင္ပန္းမယ္။ အိမ္ျပန္ခ်ိန္ေရာက္ရင္ေတာင္ လူနာေတြမ်ားရင္ မျပန္ႏိုင္ဘူး။ ေလာေလာဆယ္ Polyclinic အသစ္က တေန႔လူနာ (၁၅၀)ေယာက္ပဲ ရွိေသးတယ္။ အေဟာင္းက တေန႔လူနာ (၁၀၀၀)ေက်ာ္တယ္။ 

ကန္ဒီကလည္း တခါတေလ Challenge လုပ္ရတာကို ပိုသေဘာက်တယ္။ Polyclinic အသစ္မွာအခုလုပ္ေနတာ သက္သာတာ မွန္ေပမယ့္ Knowledge ပိုင္းအရ ဘာမွတိုးတက္မႈ သိပ္မရွိဘူး။ လူနာနည္းေတာ့ ထူးထူးျခားျခား Case ေတြ သိပ္မရွိဘူး။ ကိုယ္သင္ယူႏိုင္တဲ့ အခြင့္အေရးနည္းတယ္။ အရင္ Branch မွာဆို လူနာအရမ္းမ်ားေတာ့ တေန႔တေန႔ တစ္ခုမဟုတ္ တစ္ခုေတာ့ သင္ယူေနရတာပဲ။ ေနာက္တစ္ခုက ကန္ဒီ့ Clinical Training ပိုင္း... အရင္ Branch မွာ ကန္ဒီက Trainer... ၀န္ထမ္းအသစ္ေတြ ေက်ာင္းသားေတြကို Clinical ပိုင္းေတြ Train လုပ္ရတယ္။ အခုလုပ္ေနတဲ့ေနရာမွာက် Polyclinic အသစ္ဆိုေတာ့ ၀န္ထမ္းအသစ္လည္း မရွိဘူး.. ေက်ာင္းသားလည္း မရွိဘူး။ ဆိုေတာ့ ကန္ဒီ့ Training Skill ေတြ က်တယ္။ ကိုယ္က သူတပါးကို Train လုပ္တဲ့အခါ ကိုယ္တိုင္က အကုန္သိေအာင္ အရင္ေလ့လာရတယ္။ အဲ့ေတာ့ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္အတြက္လည္း အက်ိဳးရွိတယ္။ 

အဲ့ဒီအခ်က္ေတြေၾကာင့္ ကန္ဒီအရင္ Branch ကို ျပန္သြားဖို႔ ဆုံးျဖတ္လိုက္တာ။ ကန္ဒီ့ကို ျပန္ေခၚတဲ့ Pharmacy Manager ကလည္း ကန္ဒီျပန္လာရင္ လုပ္ရမယ့္ Clinical Training ပိုင္းေတြကို ျပန္လာတာနဲ႔ ေျပာျပမယ္ ေျပာတယ္။ အဲ့က ကန္ဒီ့ အရင္ Supervisor Pharmacist က ကန္ဒီျပန္လာမွာကို ဘယ္လိုႀကိဳဆိုတယ္ မွတ္လဲ.. "Are you ready to come and die here?" တဲ့... ဟဟဟ။ ဟုတ္တယ္ အခုအဲ့ဒီမွာ ၀န္ထမ္းအသစ္ေတြ အရမ္းမ်ားၿပီး သိပ္မႏိုင္ဘူးျဖစ္ေနတယ္။ အဲ့ဒီ Supervisor ကလည္း ကန္ဒီ့ကို ေတြ႔တိုင္းညည္းတယ္။ အခုေတာ့ သူ႔မွာ ေသေဖာ္ေသဖက္ရသြားလို႔ ေပ်ာ္ေနတဲ့ပုံ... "When you come back, you will see. You will shake your head!" တဲ့။ ကဲ.. အဲ့ဒါသာၾကည့္။ 

ႀကဳံတုန္းေလး ဆရာမႀကီးလုပ္ၿပီး ေလနည္းနည္းေပါလိုက္ဦးမယ္။ ကန္ဒီ့စာဖတ္သူေတြထဲမွာ ကန္ဒီ့ထက္ငယ္တဲ့ လူငယ္ေတြလည္း ရွိနိုင္လို႔ေလ။ ကိုယ့္အလုပ္ထဲမွာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ တစ္ခုခုကို ေလ့လာရင္ပဲျဖစ္ျဖစ္ သိခ်င္တဲ့စိတ္ (Curiosity) ရွိဖို႔ အရမ္းအေရးႀကီးတယ္။ အဲ့ဒါမွ တိုးတက္မွာ။ ဥပမာေပးမယ္ေနာ္.. ဥပမာ ဒီေဆးနဲ႔ ဒီေဆးတြဲမေပးသင့္ဘူးဆိုၿပီး Senior တစ္ေယာက္ေယာက္က ေထာက္ျပလိုက္တယ္ဆိုပါစို႔.. "Oh.. Ok, noted" ဆိုတာမ်ိဳးနဲ႔ မၿပီးသြားဘဲ ကိုယ္က"ဘာလို႔လဲ"ဆိုတဲ့ သိခ်င္တဲ့စိတ္ရွိမွသာ တိုးတက္မွာ။ ဘာလို႔လဲဆိုတဲ့အေျဖကိုလည္း ေထာက္ျပတဲ့သူကိုျပန္ေမးဖို႔ထက္ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ရွာေဖြလိုစိတ္ ရွိရမယ္။ "I will find out why!" ဆိုတာမ်ိဳး.. ၿပီးရင္ ကိုယ္ရွာလို႔ရလာတဲ့အေျဖကို ျပန္ေျပာၿပီး ျပန္ Discussion လုပ္တာမ်ိဳး။ ဒါကန္ဒီ အလုပ္မွာ Learn လုပ္တဲ့ ပုံစံကို ေျပာျပတာ။ သူမ်ားကို ေမးၿပီးရလာတဲ့ အေျဖထက္ ကိုယ္တိုင္ရွာေဖြၿပီးရလာတဲ့အေျဖက ေခါင္းထဲပိုစြဲတယ္။

ေဆာရီးေနာ္.. အလုပ္အေၾကာင္းေတြ ေျပာျပတာ နည္းနည္းရွည္သြားတယ္။ စာမေရးတာလည္း ၾကာေတာ့ ေျပာစရာေတြ မ်ားေနတယ္ေလ။ လာမယ့္တနဂၤေႏြေန႔ အေဖနဲ႔အေမျပန္မယ္။ ေလဆိပ္လိုက္ပို႔ရမယ္.. ၿပီးမွ စာသင္ဖို႔ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းတန္းသြားမယ္။ မနက္ျဖန္ အေမ့ကို Bugis လိုက္ပို႔ရမယ္။ သူ၀ယ္ခ်င္တာေလးေတြ ၀ယ္ရေအာင္လို႔။ တူေလးအတြက္ မုန္႔ေတြ ၀ယ္ေပးလိုက္တယ္။ အခုဆို အရမ္းစား ဆိုပဲ။


ၿပီးခဲ့တဲ့ရက္ေတြက စာလုပ္ေနတာနဲ႔ တခ်ိဳ႕ေမးထားတဲ့ Comment ေလးေတြကို မၾကည့္မိဘူး။ ဒီေန႔မွ ျပန္ေျဖေပးထားတယ္ေနာ္။ Reply ၾကာသြားလို႔ Sorry ေနာ္။

ဒီေန႔ေတာ့ ဒီေလာက္နဲ႔ပဲ ရပ္ေတာ့မယ္..
Good Night^

Monday, February 6, 2017

ရန္ကုန္

ႏို၀င္ဘာလကုန္ေလာက္က ရန္ကုန္ျပန္ထားတာ ဓာတ္ပုံေတြ မတင္ရေသးဘူး။ မနက္ 7:55 ေလယာဥ္နဲ႔ ရန္ကုန္သြားတာ ဟိုကို ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္(၉)နာရီေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ ေရာက္တယ္။ ေလယာဥ္ကြင္းက အသစ္ႀကီးျဖစ္သြားေတာ့ မိုက္တယ္ေပါ့။ Immigration ျဖတ္တာလည္း ျမန္တယ္။ အထုတ္ေစာင့္တဲ့ေနရာက်မွ အၾကာႀကီးေစာင့္ရတယ္။ ၾကားထဲ မီးကလည္း ပ်က္သြားေသးတယ္ ဟဟ။ မီးပ်က္သြားေတာ့ ပိုဆိုး.. အထုတ္ေတြ လည္တဲ့ဟာႀကီးက မလည္ေတာ့ဘူး။ ကန္ဒီ့ကို အဲ့လို ရန္ကုန္က ႀကိဳဆိုတယ္။


ေလယာဥ္ေပၚမွာ မနက္စာစားလာတာဆိုေတာ့ ဗိုက္ကမဆာဘူး။ ေန႔လည္က်ေတာ့ အေမခ်က္ထားတဲ့ ေရႊဖရုံသီးဟင္း၊ အာလူးေၾကာ္၊ ပဲျပဳတ္၊ မုန္လာဥခ်ဥ္ရည္ဟင္းနဲ႔ စားတယ္။ ၿပီးေတာ့ ခဏနားၿပီး တဦးတည္းေသာ တူေတာ္ေမာင္ကို သြားၾကည့္ရတယ္။ ခုုဆို ျမင္တဲ့အတုိင္း ၀တုတ္ျပဲေလး ျဖစ္ေနၿပီ။ 



♫♪ ၀ါဆိုပန္း မင္းလြင္ ပုန္းညက္ လြမ္းရက္လြန္ ေႂကြၿပီမို႔ သိမ္ရာသီ ၀ါေခါင္မိုးနဲ႔ လွမ္းလာခဲ့ေတာ့ ခတၱာေရ... ♫♪ အိမ္မွာပြင့္တဲ့ ပုန္းညက္ပန္းေတြ... ရန္ကုန္မွာဆို မနက္ႏိုးရင္ အေမျပင္ေပးတဲ့ ပဲျပဳတ္နဲ႔ ထမင္းစားတယ္။ ျမန္မာမုန္႔ေတြစားတယ္။ အေဖျခံထဲ တံျမတ္စည္းလွဲရင္ ၀င္လွဲတယ္။ ေခြးေလး မယ္တင္နဲ႔ ေဆာ့တယ္။ (၈)နာရီ ဘုန္းႀကီးဆြမ္းခံႂကြရင္ ဆြမ္းေလာင္းတယ္။





တကယ္ေတာ့ အဲ့လိုေလးပဲ ေနခ်င္တာပါ။ ကိုယ့္မိသားစုနဲ႔တူတူ ေအးေအးေဆးေဆး။ အေမက ငရုတ္ေကာင္းသြားခူးဆို သြားခူးေပးတယ္။ ေရေဆးၿပီး အေျခာက္လွန္းရတယ္။ ၿပီးရင္ ငရုတ္ေကာင္းမႈန္႔ရေအာင္ ေထာင္းတယ္။ လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ အိမ္မွာလုပ္တဲ့ ငရုတ္ေကာင္း...




အေမခ်က္တဲ့ဟင္းေတြကေတာ့ စုံေနတာပဲ။ ရုံးပတီသီးဟင္း၊ မိႈဟင္း၊ ဟင္းေပါင္း၊ ပဲဟင္းရည္... ေကာင္းမွေကာင္း။ တေန႔တမိ်ဳး မရိုးရဘူး။ တဦးတည္းေသာ ငယ္သူငယ္ခ်င္း အရင္းေခါက္ေခါက္နဲ႔ ေတြ႔တယ္။ ရန္ကုန္ျပန္ရင္ သူ႔ပဲေတြ႔ျဖစ္တယ္။ အေပါင္းအသင္းက အဲ့လိုနည္းတာ။



ကိုယ့္မ်က္ကပ္မွန္ကို ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ေဘစင္ထဲ မေတာ္တဆပစ္လိုက္မိတဲ့ အခ်ိန္ကစၿပီး ပဲမ်ားလို႔ မရေတာ့ဘူး။ ေနရာတကာသြား ေလးလုံးျဖစ္သြားတယ္။ မ်က္မွန္မတပ္ရင္ လုံး၀မျမင္ရတဲ့သူဆိုေတာ့ မလွလည္း တပ္ရတာပဲ :(



ကန္ဒီ့အကဆရာမကလည္း ရန္ကုန္ေရာက္ေနတာနဲ႔ သူနဲ႔သြားေတြ႔တယ္။ အာလူးဖုတ္တယ္။ ဒီႏွစ္သၾကၤန္ကမယ့္ ကိစၥေတြ တိုင္ပင္တယ္။ အဲ့လို တက္ႂကြၾကတာ.. မကခ်င္ရွာဘူးေလ ဟဟ။ ခုဆို ယိမ္းအတြက္ အက်ီေတြေတာင္ စခ်ဳပ္ေနၿပီ။ အက,က မတိုက္ရေသးဘူး xD

ရန္ကုန္မွာေတာ့ ဘာမွလုပ္စရာသိပ္မရွိပါဘူး။ အမ်ိဳးေတြအိမ္လည္တယ္။ ဒီေလာက္ပဲ။ ကန္ဒီျပန္တဲ့ႏွစ္ပတ္ေလာက္က ခရီးသြားတာနဲ႔ ၿပီးေနတာ။ ခရီးသြားပိုစ့္ကေတာ့ ေနာက္ေန႔ေပါ့...

ဒီေန႔ေတာ့ ဒီေလာက္ပဲေနာ္...

Wednesday, February 1, 2017

ႏွစ္ကူးပိတ္ရက္ လည္လည္

တရုတ္ႏွစ္ကူး ပိတ္ရက္ မတိုင္ခင္ အလုပ္ကလူေတြနဲ႔ China Town သြားၾကတယ္။ ဒီလို ႏွစ္ကူးအခ်ိန္ တခါမွ China Town မသြားဖူးဘူး။ လူေတြအမ်ားႀကီးပဲ.. ပြဲေစ်းလိုမ်ိဳး ဆိုင္ေတြလည္း အမ်ားႀကီး... တိုးက်ိတ္ၿပီး ေလွ်ာက္ၾကည့္ၾကတယ္။





အဲ့ဒီနားမွာ ဟိႏၵဴ ဘုရားေက်ာင္းတစ္ခုလည္း ရွိတယ္။ အဲ့ဒီဘုရားေက်ာင္းေရွ႕မွာ Home Deco ေတြ ေရာင္းတဲ့ ဆိုင္တစ္ဆိုင္ရွိတယ္။ အရမ္းသေဘာက်ေပမယ့္ ဘာမွမလိုအပ္ေသးတာနဲ႔ ဘာမွမ၀ယ္ျဖစ္ခဲ့ဘူး။ ေနာက္ဆို လိုအပ္တာရွိရင္ အဲ့ဆိုင္မွာ သြားၾကည့္ရမယ္။ စားပြဲခင္းေတြ၊ အလွေခါင္းအုံးစြပ္ေလးေတြ၊ အိတ္ေတြ ေရာင္းတယ္။ ေစ်းလည္း အရမ္းမႀကီးဘူး။ သူကတရုတ္ဆိုင္မဟုတ္ဘူး။ သူ႔ Theme က ဆင္ေတြ... ကႏုတ္ေတြနဲ႔.. ကန္ဒီႀကိဳက္တတ္တဲ့ စတိုင္လ္မ်ိဳး... ျပမလို႔ပါဆို ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ဓာတ္ပုံမရိုက္ခဲ့ရဘူး။

ပိတ္ရက္မွာ ရန္ကုန္ျပန္တဲ့သူကျပန္... အင္ဒိုနီးရွားဘက္၊ မေလးရွားဘက္ ခရီးတိုေလးေတြ ထြက္တဲ့သူကထြက္နဲ႔ ကန္ဒီတစ္ေယာက္ကေတာ့ စကၤာပူမွာ ဟင္းေတြခ်က္ အစားေတြစားၿပီး ပိတ္မိေနတယ္။ ဘယ္ရမလဲ... တေနရာရာေတာ့ သြားရမယ္ဆိုၿပီး အိမ္နဲ႔ (၅)မွတ္တိုင္ေလာက္ပဲ ေ၀းတဲ့ Botanic Garden ကို သြားတယ္ ဟဟဟ။ ဓာတ္ပုံရိုက္တယ္။ သစ္ပင္ေတြ ၾကည့္တယ္။ 













မိုးကလည္း ရြာလိုက္ေသးတယ္။ ထီးကမပါ.. ကြင္းျပင္ႀကီးမွာ ေျပးရတယ္။ ပိတ္ရက္မွာ အဲ့ဒီတစ္ေနရာပဲ ေရာက္တယ္။ က်န္တဲ့ရက္ေတြ အိမ္မွာပဲ ဟင္းခ်က္တယ္၊ မုန္႔လုပ္တယ္၊ စားတယ္၊ အိပ္တယ္။ တခါတေလေလးရတဲ့ ပိတ္ရက္ကို ေကာင္းေကာင္းအနားယူတယ္။

Happy Chinese New Year!!