Friday, February 24, 2017

Update & Some Advice

Hello Hi!!
ေပ်ာက္ေနတာၾကာၿပီေနာ္။ ေပ်ာက္ဆို အလုပ္က တက္ခိုင္းထားတဲ့ Clinical သင္တန္းရဲ႕ ပထမႏွစ္ စာေမးပြဲတစ္ခုရွိလို႔ စာလုပ္ေနရတာနဲ႔ စာမေရးျဖစ္တာ။ ၿပီးခဲ့တဲ့ အဂၤါေန႔ကပဲ စာေမးပြဲၿပီးတယ္။ Result လည္း ထြက္ၿပီ... 96.2% နဲ႔ ေအာင္တယ္။ ေပ်ာ္တာ။ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ကန္ဒီ့ကို စာၾကမ္းပိုးထင္ၾကတယ္။ အမွန္က အဲ့လိုမဟုတ္ဘူး။ ငယ္ငယ္ကလည္း အရမ္းေတာ္တဲ့ေက်ာင္းသူထဲမွာ မပါဘူး။ တစ္ခုရွိတာက ကန္ဒီစိတ္၀င္စားတာမ်ိဳးဆို ကန္ဒီစိတ္ပါလက္ပါလုပ္တယ္။ ဥပမာ.. ဒီလို Clinical Pharmacology ပိုင္းဆို ကန္ဒီစိတ္၀င္စားတယ္။ ေက်ာင္းတက္ကတည္းက ကန္ဒီ့အႀကိဳက္ဆုံးဘာသာပဲ။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ကိုယ္လုပ္တဲ့အလုပ္ကလည္း ဒါနဲ႔သက္ဆိုင္တယ္။ အလုပ္မွာတာ၀န္ယူရတာလည္း Clinical ပိုင္း ျဖစ္ေနေတာ့ ပိုကံေကာင္းတာေပါ့ေနာ္။


အလုပ္အေၾကာင္းေျပာရင္းနဲ႔ အားလုံးကို Update လုပ္စရာေလး ရွိေသးတယ္။ ေနာက္ထပ္ အေျပာင္းအလဲတစ္ခုေပါ့ေနာ္။ ေနာက္အပတ္ကစၿပီး ကန္ဒီအရင္လုပ္ခဲ့တဲ့ Polyclinic Branch ကို ျပန္သြားရမယ္။ အခုကန္ဒီလုပ္ေနတဲ့ အသစ္ဖြင့္မယ့္ Branch ကို မသြားျဖစ္ေတာ့ဘူး။ ၾကားထဲမွာ Management ဆိုင္ရာ အေျပာင္းအလဲေတြ ျဖစ္ၿပီး ကန္ဒီ့အရင္ Pharmacy Manager က ကန္ဒီ့ကို ျပန္ေခၚတယ္။ ျပန္ေခၚတယ္ဆိုတာ ေမးတာေပါ့ေနာ္... ကန္ဒီ့ကို ေရြးခ်ယ္ခြင့္ေပးပါတယ္။ "Candy.. Is it ok if I pull you back? We need some senior staff here. I need you to help me with Clinical Training too." လာမယ့္ (၂၀၁၇)ဇူလိုင္မွာ အသစ္ဖြင့္မယ့္ Polyclinic Branch အတြက္ လူေတြခြဲတဲ့ေနရာမွာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက အသစ္ဖြင့္မယ့္ဆီ (ကန္ဒီေလာေလာဆယ္လုပ္ေနတဲ့ေနရာ) သြားခ်င္ၾကတယ္။ အသစ္ဆိုေတာ့ အလုပ္လည္းပါးတယ္။ အလုပ္အရမ္းမရႈပ္ဘူးေပါ့။ ၀န္ထမ္းအသစ္ေတြကို Training ေပးဖို႔လည္း အခ်ိန္သိပ္မရွိတဲ့အခါ ၀န္ထမ္းအသစ္ထက္ ၀န္ထမ္းအေဟာင္းေတြ မ်ားတယ္။ အဲ့လိုျဖစ္ေတာ့ နဂို Branch အေဟာင္းမွာ Senior Staff ေတြ ေတာ္ေတာ္နည္းသြားတယ္။ အဲ့ဒါနဲ႔ ကန္ဒီ့ကို ျပန္ေခၚတယ္ ဆိုပါေတာ့။ ကန္ဒီကလည္း လက္ခံလိုက္တယ္။ ရတယ္... ျပန္လာမယ္ေပါ့။ 

ကန္ဒီ့ဆုံးျဖတ္ခ်က္ကို ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက အံၾသၾကတယ္။ ဘာလို႔လဲေပါ့... ဘာလို႔ဒီေလာက္ သက္သက္သာသာေနရတဲ့ေနရာမွာ မေနဘဲ ျပန္သြားခ်င္တာလဲေပါ့။ သူတို႔ေျပာတာလည္း လက္ခံပါတယ္။ အသစ္မွာေနရင္ သက္သာမယ္။ အေဟာင္းကိုျပန္သြားရင္ အလုပ္အရမ္းရႈပ္မယ္၊ ပင္ပန္းမယ္။ အိမ္ျပန္ခ်ိန္ေရာက္ရင္ေတာင္ လူနာေတြမ်ားရင္ မျပန္ႏိုင္ဘူး။ ေလာေလာဆယ္ Polyclinic အသစ္က တေန႔လူနာ (၁၅၀)ေယာက္ပဲ ရွိေသးတယ္။ အေဟာင္းက တေန႔လူနာ (၁၀၀၀)ေက်ာ္တယ္။ 

ကန္ဒီကလည္း တခါတေလ Challenge လုပ္ရတာကို ပိုသေဘာက်တယ္။ Polyclinic အသစ္မွာအခုလုပ္ေနတာ သက္သာတာ မွန္ေပမယ့္ Knowledge ပိုင္းအရ ဘာမွတိုးတက္မႈ သိပ္မရွိဘူး။ လူနာနည္းေတာ့ ထူးထူးျခားျခား Case ေတြ သိပ္မရွိဘူး။ ကိုယ္သင္ယူႏိုင္တဲ့ အခြင့္အေရးနည္းတယ္။ အရင္ Branch မွာဆို လူနာအရမ္းမ်ားေတာ့ တေန႔တေန႔ တစ္ခုမဟုတ္ တစ္ခုေတာ့ သင္ယူေနရတာပဲ။ ေနာက္တစ္ခုက ကန္ဒီ့ Clinical Training ပိုင္း... အရင္ Branch မွာ ကန္ဒီက Trainer... ၀န္ထမ္းအသစ္ေတြ ေက်ာင္းသားေတြကို Clinical ပိုင္းေတြ Train လုပ္ရတယ္။ အခုလုပ္ေနတဲ့ေနရာမွာက် Polyclinic အသစ္ဆိုေတာ့ ၀န္ထမ္းအသစ္လည္း မရွိဘူး.. ေက်ာင္းသားလည္း မရွိဘူး။ ဆိုေတာ့ ကန္ဒီ့ Training Skill ေတြ က်တယ္။ ကိုယ္က သူတပါးကို Train လုပ္တဲ့အခါ ကိုယ္တိုင္က အကုန္သိေအာင္ အရင္ေလ့လာရတယ္။ အဲ့ေတာ့ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္အတြက္လည္း အက်ိဳးရွိတယ္။ 

အဲ့ဒီအခ်က္ေတြေၾကာင့္ ကန္ဒီအရင္ Branch ကို ျပန္သြားဖို႔ ဆုံးျဖတ္လိုက္တာ။ ကန္ဒီ့ကို ျပန္ေခၚတဲ့ Pharmacy Manager ကလည္း ကန္ဒီျပန္လာရင္ လုပ္ရမယ့္ Clinical Training ပိုင္းေတြကို ျပန္လာတာနဲ႔ ေျပာျပမယ္ ေျပာတယ္။ အဲ့က ကန္ဒီ့ အရင္ Supervisor Pharmacist က ကန္ဒီျပန္လာမွာကို ဘယ္လိုႀကိဳဆိုတယ္ မွတ္လဲ.. "Are you ready to come and die here?" တဲ့... ဟဟဟ။ ဟုတ္တယ္ အခုအဲ့ဒီမွာ ၀န္ထမ္းအသစ္ေတြ အရမ္းမ်ားၿပီး သိပ္မႏိုင္ဘူးျဖစ္ေနတယ္။ အဲ့ဒီ Supervisor ကလည္း ကန္ဒီ့ကို ေတြ႔တိုင္းညည္းတယ္။ အခုေတာ့ သူ႔မွာ ေသေဖာ္ေသဖက္ရသြားလို႔ ေပ်ာ္ေနတဲ့ပုံ... "When you come back, you will see. You will shake your head!" တဲ့။ ကဲ.. အဲ့ဒါသာၾကည့္။ 

ႀကဳံတုန္းေလး ဆရာမႀကီးလုပ္ၿပီး ေလနည္းနည္းေပါလိုက္ဦးမယ္။ ကန္ဒီ့စာဖတ္သူေတြထဲမွာ ကန္ဒီ့ထက္ငယ္တဲ့ လူငယ္ေတြလည္း ရွိနိုင္လို႔ေလ။ ကိုယ့္အလုပ္ထဲမွာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ တစ္ခုခုကို ေလ့လာရင္ပဲျဖစ္ျဖစ္ သိခ်င္တဲ့စိတ္ (Curiosity) ရွိဖို႔ အရမ္းအေရးႀကီးတယ္။ အဲ့ဒါမွ တိုးတက္မွာ။ ဥပမာေပးမယ္ေနာ္.. ဥပမာ ဒီေဆးနဲ႔ ဒီေဆးတြဲမေပးသင့္ဘူးဆိုၿပီး Senior တစ္ေယာက္ေယာက္က ေထာက္ျပလိုက္တယ္ဆိုပါစို႔.. "Oh.. Ok, noted" ဆိုတာမ်ိဳးနဲ႔ မၿပီးသြားဘဲ ကိုယ္က"ဘာလို႔လဲ"ဆိုတဲ့ သိခ်င္တဲ့စိတ္ရွိမွသာ တိုးတက္မွာ။ ဘာလို႔လဲဆိုတဲ့အေျဖကိုလည္း ေထာက္ျပတဲ့သူကိုျပန္ေမးဖို႔ထက္ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ရွာေဖြလိုစိတ္ ရွိရမယ္။ "I will find out why!" ဆိုတာမ်ိဳး.. ၿပီးရင္ ကိုယ္ရွာလို႔ရလာတဲ့အေျဖကို ျပန္ေျပာၿပီး ျပန္ Discussion လုပ္တာမ်ိဳး။ ဒါကန္ဒီ အလုပ္မွာ Learn လုပ္တဲ့ ပုံစံကို ေျပာျပတာ။ သူမ်ားကို ေမးၿပီးရလာတဲ့ အေျဖထက္ ကိုယ္တိုင္ရွာေဖြၿပီးရလာတဲ့အေျဖက ေခါင္းထဲပိုစြဲတယ္။

ေဆာရီးေနာ္.. အလုပ္အေၾကာင္းေတြ ေျပာျပတာ နည္းနည္းရွည္သြားတယ္။ စာမေရးတာလည္း ၾကာေတာ့ ေျပာစရာေတြ မ်ားေနတယ္ေလ။ လာမယ့္တနဂၤေႏြေန႔ အေဖနဲ႔အေမျပန္မယ္။ ေလဆိပ္လိုက္ပို႔ရမယ္.. ၿပီးမွ စာသင္ဖို႔ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းတန္းသြားမယ္။ မနက္ျဖန္ အေမ့ကို Bugis လိုက္ပို႔ရမယ္။ သူ၀ယ္ခ်င္တာေလးေတြ ၀ယ္ရေအာင္လို႔။ တူေလးအတြက္ မုန္႔ေတြ ၀ယ္ေပးလိုက္တယ္။ အခုဆို အရမ္းစား ဆိုပဲ။


ၿပီးခဲ့တဲ့ရက္ေတြက စာလုပ္ေနတာနဲ႔ တခ်ိဳ႕ေမးထားတဲ့ Comment ေလးေတြကို မၾကည့္မိဘူး။ ဒီေန႔မွ ျပန္ေျဖေပးထားတယ္ေနာ္။ Reply ၾကာသြားလို႔ Sorry ေနာ္။

ဒီေန႔ေတာ့ ဒီေလာက္နဲ႔ပဲ ရပ္ေတာ့မယ္..
Good Night^

Monday, February 6, 2017

ရန္ကုန္

ႏို၀င္ဘာလကုန္ေလာက္က ရန္ကုန္ျပန္ထားတာ ဓာတ္ပုံေတြ မတင္ရေသးဘူး။ မနက္ 7:55 ေလယာဥ္နဲ႔ ရန္ကုန္သြားတာ ဟိုကို ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္(၉)နာရီေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ ေရာက္တယ္။ ေလယာဥ္ကြင္းက အသစ္ႀကီးျဖစ္သြားေတာ့ မိုက္တယ္ေပါ့။ Immigration ျဖတ္တာလည္း ျမန္တယ္။ အထုတ္ေစာင့္တဲ့ေနရာက်မွ အၾကာႀကီးေစာင့္ရတယ္။ ၾကားထဲ မီးကလည္း ပ်က္သြားေသးတယ္ ဟဟ။ မီးပ်က္သြားေတာ့ ပိုဆိုး.. အထုတ္ေတြ လည္တဲ့ဟာႀကီးက မလည္ေတာ့ဘူး။ ကန္ဒီ့ကို အဲ့လို ရန္ကုန္က ႀကိဳဆိုတယ္။


ေလယာဥ္ေပၚမွာ မနက္စာစားလာတာဆိုေတာ့ ဗိုက္ကမဆာဘူး။ ေန႔လည္က်ေတာ့ အေမခ်က္ထားတဲ့ ေရႊဖရုံသီးဟင္း၊ အာလူးေၾကာ္၊ ပဲျပဳတ္၊ မုန္လာဥခ်ဥ္ရည္ဟင္းနဲ႔ စားတယ္။ ၿပီးေတာ့ ခဏနားၿပီး တဦးတည္းေသာ တူေတာ္ေမာင္ကို သြားၾကည့္ရတယ္။ ခုုဆို ျမင္တဲ့အတုိင္း ၀တုတ္ျပဲေလး ျဖစ္ေနၿပီ။ 



♫♪ ၀ါဆိုပန္း မင္းလြင္ ပုန္းညက္ လြမ္းရက္လြန္ ေႂကြၿပီမို႔ သိမ္ရာသီ ၀ါေခါင္မိုးနဲ႔ လွမ္းလာခဲ့ေတာ့ ခတၱာေရ... ♫♪ အိမ္မွာပြင့္တဲ့ ပုန္းညက္ပန္းေတြ... ရန္ကုန္မွာဆို မနက္ႏိုးရင္ အေမျပင္ေပးတဲ့ ပဲျပဳတ္နဲ႔ ထမင္းစားတယ္။ ျမန္မာမုန္႔ေတြစားတယ္။ အေဖျခံထဲ တံျမတ္စည္းလွဲရင္ ၀င္လွဲတယ္။ ေခြးေလး မယ္တင္နဲ႔ ေဆာ့တယ္။ (၈)နာရီ ဘုန္းႀကီးဆြမ္းခံႂကြရင္ ဆြမ္းေလာင္းတယ္။





တကယ္ေတာ့ အဲ့လိုေလးပဲ ေနခ်င္တာပါ။ ကိုယ့္မိသားစုနဲ႔တူတူ ေအးေအးေဆးေဆး။ အေမက ငရုတ္ေကာင္းသြားခူးဆို သြားခူးေပးတယ္။ ေရေဆးၿပီး အေျခာက္လွန္းရတယ္။ ၿပီးရင္ ငရုတ္ေကာင္းမႈန္႔ရေအာင္ ေထာင္းတယ္။ လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ အိမ္မွာလုပ္တဲ့ ငရုတ္ေကာင္း...




အေမခ်က္တဲ့ဟင္းေတြကေတာ့ စုံေနတာပဲ။ ရုံးပတီသီးဟင္း၊ မိႈဟင္း၊ ဟင္းေပါင္း၊ ပဲဟင္းရည္... ေကာင္းမွေကာင္း။ တေန႔တမိ်ဳး မရိုးရဘူး။ တဦးတည္းေသာ ငယ္သူငယ္ခ်င္း အရင္းေခါက္ေခါက္နဲ႔ ေတြ႔တယ္။ ရန္ကုန္ျပန္ရင္ သူ႔ပဲေတြ႔ျဖစ္တယ္။ အေပါင္းအသင္းက အဲ့လိုနည္းတာ။



ကိုယ့္မ်က္ကပ္မွန္ကို ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ေဘစင္ထဲ မေတာ္တဆပစ္လိုက္မိတဲ့ အခ်ိန္ကစၿပီး ပဲမ်ားလို႔ မရေတာ့ဘူး။ ေနရာတကာသြား ေလးလုံးျဖစ္သြားတယ္။ မ်က္မွန္မတပ္ရင္ လုံး၀မျမင္ရတဲ့သူဆိုေတာ့ မလွလည္း တပ္ရတာပဲ :(



ကန္ဒီ့အကဆရာမကလည္း ရန္ကုန္ေရာက္ေနတာနဲ႔ သူနဲ႔သြားေတြ႔တယ္။ အာလူးဖုတ္တယ္။ ဒီႏွစ္သၾကၤန္ကမယ့္ ကိစၥေတြ တိုင္ပင္တယ္။ အဲ့လို တက္ႂကြၾကတာ.. မကခ်င္ရွာဘူးေလ ဟဟ။ ခုဆို ယိမ္းအတြက္ အက်ီေတြေတာင္ စခ်ဳပ္ေနၿပီ။ အက,က မတိုက္ရေသးဘူး xD

ရန္ကုန္မွာေတာ့ ဘာမွလုပ္စရာသိပ္မရွိပါဘူး။ အမ်ိဳးေတြအိမ္လည္တယ္။ ဒီေလာက္ပဲ။ ကန္ဒီျပန္တဲ့ႏွစ္ပတ္ေလာက္က ခရီးသြားတာနဲ႔ ၿပီးေနတာ။ ခရီးသြားပိုစ့္ကေတာ့ ေနာက္ေန႔ေပါ့...

ဒီေန႔ေတာ့ ဒီေလာက္ပဲေနာ္...

Wednesday, February 1, 2017

ႏွစ္ကူးပိတ္ရက္ လည္လည္

တရုတ္ႏွစ္ကူး ပိတ္ရက္ မတိုင္ခင္ အလုပ္ကလူေတြနဲ႔ China Town သြားၾကတယ္။ ဒီလို ႏွစ္ကူးအခ်ိန္ တခါမွ China Town မသြားဖူးဘူး။ လူေတြအမ်ားႀကီးပဲ.. ပြဲေစ်းလိုမ်ိဳး ဆိုင္ေတြလည္း အမ်ားႀကီး... တိုးက်ိတ္ၿပီး ေလွ်ာက္ၾကည့္ၾကတယ္။





အဲ့ဒီနားမွာ ဟိႏၵဴ ဘုရားေက်ာင္းတစ္ခုလည္း ရွိတယ္။ အဲ့ဒီဘုရားေက်ာင္းေရွ႕မွာ Home Deco ေတြ ေရာင္းတဲ့ ဆိုင္တစ္ဆိုင္ရွိတယ္။ အရမ္းသေဘာက်ေပမယ့္ ဘာမွမလိုအပ္ေသးတာနဲ႔ ဘာမွမ၀ယ္ျဖစ္ခဲ့ဘူး။ ေနာက္ဆို လိုအပ္တာရွိရင္ အဲ့ဆိုင္မွာ သြားၾကည့္ရမယ္။ စားပြဲခင္းေတြ၊ အလွေခါင္းအုံးစြပ္ေလးေတြ၊ အိတ္ေတြ ေရာင္းတယ္။ ေစ်းလည္း အရမ္းမႀကီးဘူး။ သူကတရုတ္ဆိုင္မဟုတ္ဘူး။ သူ႔ Theme က ဆင္ေတြ... ကႏုတ္ေတြနဲ႔.. ကန္ဒီႀကိဳက္တတ္တဲ့ စတိုင္လ္မ်ိဳး... ျပမလို႔ပါဆို ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ဓာတ္ပုံမရိုက္ခဲ့ရဘူး။

ပိတ္ရက္မွာ ရန္ကုန္ျပန္တဲ့သူကျပန္... အင္ဒိုနီးရွားဘက္၊ မေလးရွားဘက္ ခရီးတိုေလးေတြ ထြက္တဲ့သူကထြက္နဲ႔ ကန္ဒီတစ္ေယာက္ကေတာ့ စကၤာပူမွာ ဟင္းေတြခ်က္ အစားေတြစားၿပီး ပိတ္မိေနတယ္။ ဘယ္ရမလဲ... တေနရာရာေတာ့ သြားရမယ္ဆိုၿပီး အိမ္နဲ႔ (၅)မွတ္တိုင္ေလာက္ပဲ ေ၀းတဲ့ Botanic Garden ကို သြားတယ္ ဟဟဟ။ ဓာတ္ပုံရိုက္တယ္။ သစ္ပင္ေတြ ၾကည့္တယ္။ 













မိုးကလည္း ရြာလိုက္ေသးတယ္။ ထီးကမပါ.. ကြင္းျပင္ႀကီးမွာ ေျပးရတယ္။ ပိတ္ရက္မွာ အဲ့ဒီတစ္ေနရာပဲ ေရာက္တယ္။ က်န္တဲ့ရက္ေတြ အိမ္မွာပဲ ဟင္းခ်က္တယ္၊ မုန္႔လုပ္တယ္၊ စားတယ္၊ အိပ္တယ္။ တခါတေလေလးရတဲ့ ပိတ္ရက္ကို ေကာင္းေကာင္းအနားယူတယ္။

Happy Chinese New Year!!